Σαν σήμερα ο Carlos Santana εντάσσεται στο RRHOF

Στις 12 Ιανουαρίου 1998, ο Carlos Santana εντάχθηκε στο Rock ’n’ Roll Hall of Fame, επισφραγίζοντας μια πορεία που δεν όρισε απλώς ένα μουσικό ύφος, αλλά δημιούργησε έναν ολόκληρο ηχητικό κόσμο. Ο Carlos Santana δεν υπήρξε ποτέ απλώς ένας σπουδαίος κιθαρίστας· υπήρξε ο αρχιτέκτονας μιας μουσικής γλώσσας που ένωσε το ροκ με τη λάτιν παράδοση, τα μπλουζ με την τζαζ, τον αυτοσχεδιασμό με τη μελωδία.

 

Γεννημένος το 1947 στο Autlán de Navarro του Μεξικού, μεγάλωσε μέσα σε μουσικά ακούσματα που περιλάμβαναν παραδοσιακή μεξικάνικη μουσική, αφροκουβανικούς ρυθμούς και αμερικανικά μπλουζ. Αυτή η πολυπολιτισμική βάση θα γινόταν το θεμέλιο του χαρακτηριστικού ήχου του: μια κιθάρα που «τραγουδά», με sustain, vibrato και φράσεις που θυμίζουν ανθρώπινη φωνή.

Οι ρίζες του ήχου: Μπλουζ, λάτιν ρυθμοί και πνευματικότητα

Οι βασικές επιρροές του Carlos Santana —B.B. King, T-Bone Walker, John Lee Hooker— είναι εμφανείς στον τρόπο που προσεγγίζει τη φράση και το συναίσθημα. Όμως αυτό που τον διαφοροποίησε ήταν η ενσωμάτωση λάτιν κρουστών, congas και timbales, όχι ως διακοσμητικό στοιχείο, αλλά ως βασικό δομικό συστατικό της μουσικής.

Όταν το 1966 σχημάτισε τους Santana Blues Band (αργότερα απλώς Santana), ο ήχος τους ήταν ήδη κάτι εντελώς διαφορετικό από οτιδήποτε κυκλοφορούσε στη ροκ σκηνή της εποχής. Η κιθάρα δεν κυριαρχούσε απλώς – συνομιλούσε με τα κρουστά, το Hammond organ και τα πνευστά, δημιουργώντας έναν πολυρυθμικό, σχεδόν τελετουργικό ήχο.

Woodstock 1969: Η στιγμή της αποκάλυψης

Η εμφάνιση των Santana στο Woodstock το 1969 αποτελεί ένα από τα πιο εμβληματικά live στην ιστορία της ροκ. Το «Soul Sacrifice», με το καταιγιστικό groove και το εκστατικό σόλο του Carlos Santana, αποκάλυψε σε παγκόσμια κλίμακα έναν κιθαρίστα που δεν έπαιζε απλώς νότες, αλλά ενέργεια.

Εκείνη τη στιγμή, η μπάντα πέρασε από το underground στο παγκόσμιο προσκήνιο. Το ντεμπούτο άλμπουμ Santana (1969) και το θρυλικό Abraxas (1970) καθιέρωσαν τον ήχο τους, με κομμάτια όπως «Evil Ways», «Black Magic Woman» και «Oye Como Va» να γίνονται διαχρονικά σημεία αναφοράς.

Ένας κιθαρίστας με ταυτότητα

Τεχνικά, ο Carlos Santana δεν βασίστηκε ποτέ στην ταχύτητα. Το παίξιμό του χαρακτηρίζεται από:

έντονο sustain

εκφραστικό vibrato

μελωδικές φράσεις με μπλουζ βάση

πνευματική και συναισθηματική προσέγγιση στον αυτοσχεδιασμό

Η κιθάρα του —κυρίως μέσα από τον ήχο των PRS— έγινε σήμα κατατεθέν: ζεστή, καθαρή, αλλά ταυτόχρονα διαπεραστική.

Rock ’n’ Roll Hall of Fame: Αναγνώριση μιας επιρροής πέρα από είδη

Η ένταξη του Carlos Santana στο Rock ’n’ Roll Hall of Fame το 1998 δεν τιμούσε απλώς μια μακρόχρονη καριέρα. Αναγνώριζε έναν καλλιτέχνη που άλλαξε τον τρόπο με τον οποίο το ροκ μπορούσε να αφομοιώσει πολιτισμούς και ρυθμούς.

Ο Carlos Santana άνοιξε τον δρόμο για γενιές μουσικών που δεν ήθελαν να διαλέξουν «στρατόπεδο» ανάμεσα σε είδη. Η μουσική του απέδειξε ότι το groove, η μελωδία και η ψυχή δεν έχουν σύνορα.

Supernatural και η δεύτερη κορυφή

Λίγο μετά την ένταξή του στο Hall of Fame, ο Carlos Santana γνώρισε μια εντυπωσιακή αναγέννηση με το Supernatural (1999). Οι συνεργασίες με τον Rob Thomas, τον Eric Clapton και τη Lauryn Hill έφεραν τον ήχο του στη σύγχρονη ποπ και ροκ σκηνή, χωρίς να αλλοιώσουν την ταυτότητά του.

Το άλμπουμ κέρδισε εννέα Grammy και απέδειξε ότι ο Carlos Santana μπορούσε να παραμείνει επίκαιρος χωρίς να θυσιάσει την καλλιτεχνική του ουσία.

Η διαχρονική κληρονομιά

Ο Carlos Santana δεν ανήκει απλώς στο παρελθόν της ροκ ιστορίας. Ανήκει στο παρόν και στο μέλλον της μουσικής σκέψης. Η ένταξή του στο Rock ’n’ Roll Hall of Fame το 1998 ήταν ένα ορόσημο, αλλά η πραγματική του κληρονομιά βρίσκεται στον τρόπο που δίδαξε ότι η μουσική μπορεί να είναι ταυτόχρονα τεχνική, συναίσθημα, ρυθμός και πνευματικότητα.

Η κιθάρα του συνεχίζει να μιλά — και να ενώνει.